ในทางจิตวิทยา “การรักตัวเอง” หรือ self-love คือการยอมรับตัวตนของเราโดยไม่ตัดสินตัวเองอย่างรุนแรง รู้ว่าความไม่สมบูรณ์แบบนั้นเป็นเรื่องธรรมดาของมนุษย์ และเข้าใจว่าคุณค่าของเรานั้นไม่ได้ขึ้นอยู่กับสายตาคนอื่นเสมอไป ในขณะเดียวกัน ธรรมะก็สอนว่า “ใจเป็นนาย กายเป็นบ่าว” ความสุขหรือทุกข์ล้วนเกิดที่ใจ เมื่อเรามีเมตตาต่อตนเอง เราจะไม่ทำร้ายใจของตัวเองด้วยคำพูดร้ายๆ ความรู้สึกผิด หรือการแบกความคาดหวังที่เกินกำลัง ลองพิจารณาหลักธรรมะง่ายๆ ที่เกี่ยวข้องกับการรักตัวเอง: 1. เมตตาต่อตนเอง

ณ ป่าอันกว้างใหญ่ไพศาล มีนกน้อยตัวหนึ่งชื่อ “ปีกทอง” อาศัยอยู่ ปีกทองเป็นนกที่ขยันขันแข็ง แต่มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้มันไม่เคยมีความสุขอย่างแท้จริง นั่นคือความรู้สึกว่า “ยังไม่พอ” ทุกเช้าตรู่ ปีกทองจะตื่นขึ้นมาพร้อมกับความคิดว่า “วันนี้ฉันต้องหาอาหารให้ได้มากกว่าเมื่อวาน” มันจะบินร่อนไปทั่วป่า เก็บเกี่ยวผลไม้และเมล็ดพืชมากมายจนเต็มรัง แต่เมื่อกลับถึงรัง มันก็ยังรู้สึกว่า “นี่อาจจะยังไม่พอสำหรับพรุ่งนี้” วันหนึ่ง ปีกทองเห็นนกนางแอ่นตัวหนึ่งกำลังร่อนเล่นอย่างอิสระบนท้องฟ้า มันคิดว่า